jega-pethal

2011-07-05T01:32:00.000-07:00

OTT - Online Treasure Trail

Pls use this post's comments section to discuss with others for clues etc etc..

You can even find nudges from the moderators if you constantly keep an eye on the comments.

Pls also feel free to post your comments to the mods here !

2008-10-09T19:38:00.001-07:00

பாகம் 4

பாகம் 1 பாகம் 2 பாகம் 3

வெ.கூ -1

ஹாஸ்டல் வாழ்க்கை ஒரு புது அனுபவம் தான். அதுவும் சனி ஞாயர் விடுமுறை நாட்கள் எப்போதும் ஒரு சுவையான அனுபத்தையே தந்தன. பஸ்ட் இயர் என்பதால் ரேச்ற்றிக்ஷங்களும் அதிகம். காலேஜை விட்டு வெளியே போகனும்னாலே பெர்மிஷன் வாங்கனும். ஓரிரெண்டு சின்ன கடைகள் அருகிலேயே இருந்ததால் அத்யாவஸ்ய பொருட்கள் எல்லாம் அங்கேயே கிடைத்துவிடும். ஒரு ஒரு முறையும் தஞ்சாவுருக்கோ இல்லை திருச்சிக்கோ போகவேண்டும் என்றால் ஒரு நல்ல ரீசன் யோசிக்க வேண்டும். ஹேர் கட்டிங் என்றால் அருகில் உள்ள வல்லம் என்னும் கிராமத்திற்கு போக மட்டுமே பெர்மிஷன் கிடைக்கும், அதுவும் இரண்டு மணி நேரம் தான். செருப்பு வாங்கனும், டாக்டர பாக்கணும், அப்படி இப்படி இன்னு எதாவது ஒரு ரீசன் ரெடி பண்ணுவோம், இதுல கடி என்னன்னா நம்ம ஒரு ரீசன் மட்டும் யோசிச்சா போறாது, நம்ம செட்டுல இருக்கற எல்லாருக்கும் ஒரு ஒரு யுனீக் ரீசன் ரெடி பண்ணனும். அப்பறம் நம்ம செட்டுல இருக்கறவங்க எல்லாரும் அடுத்தடுத்து பெர்மிஷன் கேக்கக்கூடாது. ரெண்டு ரெண்டு பேரா பெர்மிஷன் வாங்கிட்டு கோயில்ல போய் வெய்ட் பண்ணனும். காலேஜுக்கு உள்ளேயே இருந்த அந்த கோயில் தான் எங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான பிளேஸ், பக்கத்துலையே ஆபீஸ் ரூம் இருந்ததுனால காத்து கருப்பு (செனியர்) அண்டாது.

இந்த மாதிரி ரீசன் கண்டுபிடிப்பது, ஸ்ட்ராடேஜி போடுவதுக்குன்னே நம்ம கிட்ட தான் ஒரு ஆயுதம் இருக்கே. அருணத்தான் சொல்றேன், கிடு கிடுன்னு ஒரு பிளானை போட்டு அதை சூப்பரா எக்சிக்யுட் செய்வது நம்ம ஆளின் தனித்தன்மை. ஒரு சில வாரங்களுக்கு மட்டுமே இந்த "வீக் எண்டில் வெளியே போகும் மாயை நீடித்தது" , படம் பார்ப்பதும், ஹோட்டலில் சாபிடுவதும் எத்தனை நாள் தாக்கு பிடிக்கும். அப்பறம் வீக் எண்டு என்றாலே ரிலாக்ஸ் என்று முடிவு செய்தோம். மதியம் 12 , 1 மணிக்கு பசி வயிற்றை சுண்டி இழுக்கும் வரை தூங்குவோம். எழுந்து பல் தேய்த்துவிட்டு நேராக சாப்பாடு தான். மதியத்தில் பொழுதை போக்க ரூமிலேயே டிடி ஆட ஆரம்பித்தோம். ஒரு ரூமுக்கென்று இருந்த மூன்று ரீடிங் டேபிள்களை போட்டு, பக்கத்து ரோமிலிரிந்து ஒரு டேபிள் இரவல் வாங்கி அதையும் சேர்த்து போட்டு, எவர் சில்வர் தம்பளர்களை அடுக்கி அதன் மேல் சுருட்டிய ஈடி சார்டுகளை ஒட்டி நெட் போல செய்து, நோட் புக்குகளை பெட்டாக வைத்து விளையாடுவோம். 4 , 5 மணிக்கு அன்றைக்கு ஊர் சுத்த போனவர்கள், மற்றும் உற்றார் உறவினரை பார்க்க போனவர்கள் எல்லோரும் ஹாஸ்டல் திரும்புவார்கள், அவர்கள் கொண்டுவரும் பட்சணங்களை மொக்கு மொக்கு என்று மொக்குவோம். சொச்ச நேரத்திற்கு அரட்டை, எங்கள் காலேஜ் ஸ்டைலில் சொல்லவேண்டும் என்றால் வெ.கூ , வெட்டி கூட்டம். வெ.கூ க்களில் எல்லார் க்ளாஸ்ளையும் என்ன நடந்துது, ஹாஸ்டல் ஹாட் நியுஸ் இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், மெயின் மேட்டர் யாரையாவது ஒருத்தரை டார்கெட் செய்து கன்னா பின்னான்னு ஒட்டி தள்ளி அதில் அனைவரும் மனம் மகிழ்வதுதான். இப்படி ஒட்டு வந்குவதர்க்கென்றே வலிய வந்து மாட்டிக்கொள்ளும் ஆட்கள் பலர் ஹாஸ்டலில் இருந்தார்கள்.

இந்த பட்டியலில் முதல் இடம் பிடிப்பது "மேட்டர் ஸ்யாம்", இவனுக்கு எப்படி இந்த பேர் அமைந்தது என்று நினைவில்லை, ஆனால் பேரை பார்த்தால் கெஸ் செய்யும் படியாகத்தான் இருக்கிறது. வெள்ளை வெளேர் என்று உருண்டை கண்ணாடி போட்டுக்கொண்டு, கொழு கொழு வென்று இருப்பன். பார்வைக்கு அப்பாவி பாவம் என்று தொன்றினாலும், செய்யும் வேலையும் பேசும் பேச்சும் கொஞ்சம் டூ மச்சாகத்தான் இருக்கும். இவனுக்கும் இவன் ரூம் மேட் சுஜயிக்கும் என்னைக்கும் சண்டை தான். சுஜையும் லேசு பட்ட ஆளில்லை பெரிய இவன் மாரித்தான் பேசுவான். சுஜைக்கு நண்பர் பலம் அதிகம் இருந்ததால் அனைவரையும் அவன் ரூமுக்கு கூப்பிட்டு நம்ம மேட்டர் ஷ்யாமை கலாய்ப்பன். இவர்களுக்கு பயந்து ஷ்யாம் எங்களிடம் தஞ்சம் புக நாங்கள் அவனை ஆதரித்தோம். "டேய் அந்த சுஜை இனிக்கு என்ன படுத்திடாண்ட" என்று ஷ்யாம் எங்களிடம் வந்து சொல்ல நாங்களும் துற கஜ பதாதிகளுடன் அவன் ரூமுக்கு சென்று எங்கள் வேலையை காட்டுவோம், இதில் நன்மை என்னவென்றால் ஷ்யாம் எப்போதும் நொறுக்கு தீனி ஸ்டாக் வைத்திருப்பான், ஸோ சும்மாவே அவன் ரூமுக்கு போனா சுஜை சந்தேக பாடுவானே அதுனால நாங்க நொறுக்கு தீனி சாப்பட போராமதிரி போவோம். இந்த கேப்புல சுஜை கலாசல் தாங்க முடியாம எங்கள பிரெண்டு புடிக்க அவனோட ஸ்நாக்ஸ் மூட்டையும் பிரிச்சு தருவான். இதுல யார் கிட்ட எவ்வளோ இருக்குன்னு போட்டிவேறு. பூனை ஆப்பம் கதையா வயித்தையும் ரொப்பிக்கிட்டு கண்ணுல தண்ணி வர்ற அளவுக்கு சிரிசுட்டும் வருவோம்.

2008-09-29T22:52:00.001-07:00

தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும் ...

பாகம் 1
பாகம் 2

முதல் முதல் முதல் வரை ... (M3V படம் அல்ல...)

இந்த காலேஜை பற்றி முதலில் கேள்விப்பட்ட போது, "ஹாச்டல்ல எல்லா பசங்களும் சந்தி பண்ணிக்கிட்டு இருப்பாங்க" அப்படி பட்ட காலேஜ் என்றெல்லாம் சொன்னார்கள். நானும் அந்த கால கட்டத்தில் சந்தி எல்லாம் ரெகுலரா பண்ணிக்கிட்டு இருந்ததால வெடி கார்த்தால எழுந்து பட்ட கிட்ட எல்லாம் போட்டுக்கிட்டு பஞ்ச பத்திரத்தை எடுத்துக்கிட்டு காரிடார்ல சந்தி பண்ண உட்கார்ந்துட்டேன். அப்பறம் புதுசா வாங்கின சொக்கா முழுக்கால் டவுசர் சுடர்மணி உள்ளாடைகள்னு எல்லாத்தையும் போட்டுக்கிட்டு டிப் டாப்ஆ எல்லாரும் ரெடி ஆனோம். மேச்சுக்கு போய் கல்லு கல்லா இருந்த மெகா சைஸ் இட்லிகளை ஒரு கட்டு கட்டிவிட்டு 8:40 காலேஜுக்கு ஏழே முக்கலுக்கே போய் ஆஜர் அயிடோம்.

1st இயரில் டிபார்ட்மென்ட் வைஸ் கிளாஸ் இருக்காது, எல்லாரும் அச்சார்டடா ஒரு ஒரு செக்ஷன் ல இருப்பாங்க. அப்படி செக்ஷன் பிரிச்சதுல என்ன "b" செக்ஷன் ல போட்டாங்க, அருணும் அதே செக்ஷன் செக்ஷன் ல தான் இருந்தான், சோ நாங்க ரெண்டு பேரும் மிடில் ரோ ல லாச்டுக்கும் முன்னாடி பெஞ்சை புடிச்சோம்.. ஆக்சுவலி அகொச்டிக்ஸ், மற்றும் காற்று வாட்டம், fan , மறைவான இடம் போன்ற பல மேட்டர்களை கன்சிடர் பண்ணி அருண் அந்த இடத்தை தேர்ந்தேடுதன். அப்பறம் ஒருத்தர் ஒருத்தரா வர ஆரம்பிச்சாங்க, கூட்டம் கூட்டமா நின்னு பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க.. அருண் இந்த கப்ல யார் யார் எல்லாம் ஹச்டல்லேந்து வராங்க எந்த ரூம்ன்னு டாடாபேசை அப்டேட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தான். அங்கு ஹோச்டலில் பார்த்த ஒரு ரெண்டு முகங்களும் தென் பட்டன. முதல் அவருக்கு PV என்று ஒரு இங்கிலிபீஸ் பேராசிரியை வந்தாங்க. முதல் கோணல் முற்றும் கொனல்லுங்கர மாதிரி மொதல் வகுப்பே நம்ம வீக் சுப்ஜெக்டுல ஆரம்பிச்சுது. அந்த மேடம் வந்து அவங்கள பத்தியும், காலேஜை பத்தியும் தஸ்ஸு புஸ்ஸுன்னு சொல்லி முடிக்க, அடுத்து, நீண்ட நேரமா நான் பயந்து கிட்டு இருந்த இன்ட்ரோடேக்ஷன் வந்துது, ஊர் பேரு மட்டும் கேட்டுட்டு விட்டுடுவாங்கன்னு நினைச்சா, எல்லாரையும் ஒருத்தர் ஒருத்தரா வந்து இன்ட்ரோடேக்ஷன்னோடு ஏதாவது பேசவும் சொல்லிடாங்க.. ஸ்கூல்ல இங்கிலீஷ் நான்-டீடைல் கிளாஸ் ல எல்லாரையும் ஒன் பை ஒன் பூக்லேந்து படிக்க சொல்லும் போது நான், எப்படா பெல் அடிக்கும், ஒருத்தர் 3 நிமிஷம் படிச்சாங்கன்னா இன்னும் எவ்ளோ பெருக்கப்பரம் நம்ம டர்ன் வரும், அதுக்குள்ள பெல் அடிச்சுடுமா என்று கல்குலேத் பண்ணியதெல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது.. அந்த வயிற்றில் புளி கரைக்கும் எபெக்டுடன் நான் அமர்ந்து கொண்டிருந்தேன். எல்லா பசங்களும் நீ போ நான் போ என்று குசு குசு என்று பேசிகொண்டிருந்த போது. இதெல்லாம் ஒரு பெரிய மட்டேரா என்கிராற்போல் ஒருவன் ஸ்டேஜ் மேலே ஏறினான். அவன் கிளாசுக்கு வந்ததே லேட்டு அப்பறமும் அவன் நடவடிக்கை எல்லாம் நோட் பண்ணும் போது பெரிய இவன் மாதிரி இருந்தான்..

ஸ்டேஜ் மேலே ஏறி நின்று.. " iam balakrishnan" blah blah blah என்று அங்கங்கே மட்டும் புரிகிறாற்போல் இங்கிலிபீஸில் புகுந்து விளையாடினான்.. எனக்கு புரிந்த கொஞ்சத்தையும், அருணுக்கு புரிந்த மிச்சத்தையும் வைத்து பார்த்ததில், அவன் DAV கோபாலபுரத்தில் +2 படித்ததாக தெரிந்தது.. அவன் பேசும் போது "எங்க ஸ்கூல் ல எல்லாம் யார பார்த்தாலும் ரெண்டு கையையும் கூப்பி நமஸ்தே என்று பணிவோடு சொல்லுவோம், நாங்க எந்த எடத்துக்கு போனாலும் இந்த கில்ச்சரை ஸ்பிரெட் பண்ணுவோம், இனிமே நம்ம எல்லாரும் இப்படி தான் கிரீட் பண்ணிக்கணும் " அப்படி இப்படி என்று அளந்து விட்டுக்கொண்டு இருந்தான். இவனோட பேச்செல்லாம் பார்த்தால் (வடிவேலு சொல்வதை போல்) "இவன் ரொம்ப நல்லவன் போல இருக்கே" என்று எங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டோம்.

இவன் பேசிய ஸ்டைலையும் ஆக்சென்டையும் பார்த்தவுடன், என் வயிற்றில் ஒரு 100 கிராம் புளி எக்ஸ்ட்ரா வாக கரைய ஆரம்பித்தது. அப்படி இப்படி எல்லாரும் ஒருத்தர் ஒருத்தரா பேசிக்கிட்டே வந்தாங்க.. நம்ம அருண் பயலும் சட்டுனு எழுந்து போய் எதோ சொல்லிட்டு வந்துட்டான். சரி பெல்லடிகரதுக்கு ரொம்ப நாழி இருக்கு நிச்சயம் மாட்டிக்கொள்வோம் என்று தீர்மானித்தவுடன் , என்ன சொல்ல போறேன் என்பதை யோசித்து கொண்டு ஓரிரு முறை ரிகர்சலும் செய்து பார்த்தேன். பின் எழுந்து போய் ஸ்டேஜில் நின்றால்.. ஒரு 32 பேர் கொண்ட கும்பல் என்னை உற்று நோக்கிக் கொண்டு இருந்தது. ஹும்ம்ம் பட பட வென்று "india is my contry all indians are my brothers and sisters" என்று எனக்கு தெரிந்த இங்கிலிபீஸில் எதையோ சொல்லிவிட்டு, ஓடிவந்து எனது பெஞ்சில் அமர்ந்து கொண்டேன். ஒரு வழியாக அந்த கிளாஸ் முடிந்தது. எங்களுடன் அந்த பெஞ்சில் balakrishnanum(dav gopalaburam) ஞானாவும் உட்கார்ந்து கொண்டு இருந்தார்கள். மூணு பேர் உட்காரும் பெஞ்சாக இருந்தாலும், எப்படியோ அடிச்சு புடிச்சு நாலு பேர் உட்கார்ந்திருந்தோம், காலம் தான் எங்கள் நால்வரையும்அன்று ஒன்று சேர்த்தது, நாங்கள் நால்வரும் அடுத்த ஒரு வருடம் அந்த b செக்ஷனில் என்ன பாடு படப்போரோம்ன்னோ இல்ல என்ன பாடு படுத்தபோர்ரோம்ன்னோ எங்களுக்கு ஒரு க்லுவே இல்ல.

அடுத்த பதிவில் எங்கள் அட்டகாசங்கள் ஆரம்பம்..

2008-09-18T20:17:00.000-07:00

பாகம் 2 ... - பரமானந்த விகார்..

( பாகம் 1 ..)

இனிமே எவ்வேரி Monday ஒரு பாகம் ரிலீஸ் ஆகும்.. அடுத்த Monday நான் அவுட் ஒப் ஸ்டேஷன் ராமேஸ்வரம் போறேன் அதுனால இன்னிக்கே பாகத்த ரிலீஸ் பணிடறேன்..

அந்த 3 இன் 1 ஹச்டலின் பெயர் பரமானந்த விகார். எங்களுக்காக அந்த ஹாஸ்டலில் காத்திருந்தது பரமானந்தமா ? இல்லை விகாரமா ? என்று யோசித்துக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தேன். அங்கு ஒரு அழுக்கு வேஷ்டியுடன் , சட்டையில் மேல் பொத்தான்கள் இரண்டை கிழற்றி விட்டபடி ஒருவரை சந்தித்தோம். அவர்தான் அந்த ஹச்டல் வாடன் M. ஷர்மா. லார்ட்ஸ் மைதானத்தில் நெடு நெடு வென வளர்ந்திருக்கும் புற்களைப் போல, அவர் உடம்பு முழுக்க கரு கரு வென ரோமங்கள் முளைத்திருந்தன. சுருக்கமாக சொல்லப்போனால் அவர் உள்ளங்கையில் மட்டும் தன் அவர் தோலை பார்க்க முடிந்தது. அவருக்கு ஒரு மூன்றெழுத்து செல்லப் பேர் வைப்பதில் எங்களுக்கு சிரமமே இல்லை ( அதுதாம்பா 'க' ல ஆரம்பிச்சு 'டி' ல முடியுமே நடூல குஉட வெறும் 'ர' மட்டும் வருமே )

சில கையெழுத்துக்களெல்லாம் போட்ட பின் ரூம் சூஸ் செய்ய புறப்பட்டோம். அருண், ஜெயேன் இருவரும் ஏற்கனவே அங்கு சென்றுவிட்டதால் ஒரு சீட் போட்டு வேப்பாங்கன்னு பாத்தா, நம்மளை கயட்டி விட்டுட்டு இன்னொரு பய்யனோட ( ரூம் நோ. 301 ல) செட் போட்டுட்டாங்க. நானும் பல்சும் போய் ஒரு ரூமை சூஸ் பண்ணினோம் ( 329 ). அந்த ரூமில் எங்களோடு தங்க பால்சின் கசினுக்கு சீட் போட்டோம். அவன் பெயர் கு... (சாரி பிரஷாந்த்). மூன்றெழுத்து செல்ல பேரை நேரம் வரும்போது சொல்றேன். அவன் இன்னும் இரண்டு வாரம் கழித்து தன் ஹாஸ்டலுக்கு வருவதாக இருந்தான்.

அப்டி இப்டி எல்லா சாமான்களையும் `செட் ரைட்` பண்ணிட்டு, செட்டில் ஆனோம். அம்மா, அப்பா சோகத்தோடு டாட்டா சொல்லி விட்டு கிளம்பினார்கள். அவர்களை வழி அனுப்பிவிட்டு ஹாஸ்டல் நோக்கி திரும்பினேன். ஏதோ இந்த உலகத்தில் தனியாக என்னை மட்டும் விட்டு விட்டு எல்லாரும் போய் ஒளிந்து கொண்டதைப் போல் ஒரு பீலிங்க்ஸ். தெளும்பிய ஓரிரு கண்ணீர் துளிகளை அங்கேயே உதறிவிட்டு சகஜமாக ஹாஸ்டல் ரூமிற்குள் நுழைந்தேன். நம்ம பால்ஸ் எங்கிருந்தோ என் சோகத்தை ஒட்டு பார்த்துவிட்டு " ரொம்ப வருத்த படர போலிருக்கு. அழுதா மாறி இருக்கு" என்று கேட்டான். அதற்கு வருத்தமா, நானா ?? என்று ஜம்பமாய் பதிலளித்தேன். "டேய் அடங்கு நீ திரும்பி வரும் போது நான் பார்த்துகிட்டு தான் இருந்தேன் என்று சொல்லி என் வாயை அடைத்தான். ஹி ஹி ஹி என்று அசடு வழிந்து விட்டு காரிடாரில் நின்று ஹாஸ்டலை சுத்தி பார்த்தோம்.

இந்த ஹாஸ்டல் ஒரு ஹெக்சகன் போல் வடிவம் கொண்டது. இதன் ஆறு சைட்சும் ஆறு விங்க்ஸ். ஒரு தெருவுக்கு ஆறு ரூம் என்று ஒரு பிலோருக்கு 36 ரூம்கள் இருந்தன. மொத்த மூன்று பிலோர்களில் மூன்றாவது மாடியில் பஸ்ட் இயற் பசங்க மட்டும்தான் இருப்பாங்க. கீழ் ப்ளோரில் இருந்து வரும் படிக்கட்டு ஒன்று தான். மூன்றாவது மாடி ஏறியவுடன் இடது பக்கம் 318 ரூமும் வலது பக்கம் 319 ரூமும் இருக்கும். இந்த நுழைவாயிலுக்கு நேர் எதிரே அந்தப்பக்கம் தான் எங்கள் ரூம் இருந்தது. இரு வழிகளில் எந்த வழியாக வந்தாலும் எங்கள் ரூம் தன் கடைசி. கிரௌண்டு பிலோர் முழுவதும் மெஸ்ஸும் மெஸ் சார்ந்த மக்களும் தங்கி இருந்தார்கள்.

ஏற்கனவே என்னையும் பால்சையும் பார்த்துவிட்டு "இவங்க நல்ல பசங்களா இருக்காங்க இவன்கலோடையே" தங்கிக்கோ என்று சங்கர் அப்பா சொன்னதற்கு, இங்க பிரசாந்துக்கு சீட் போட்டாச்சு என்று சொல்லி விட்டோம். அதனால் அவர் சங்கரை எங்கள் பக்கத்து (330) ரூமையே சூஸ் பண்ண சொன்னார். சங்கர் யாரு ? என்ன ? பய்யன் எப்படி என்று தெரிந்து கொள்ள சும்மா அவனோட பேச்சு குடுத்தோம். பய்யன் கொஞ்சம் புத்திசாலி, ஆனா ரொம்ப அணிமேட்டடா நடந்து கொண்டான். அவனிடம் போசும் போது ஒரு கார்டூன் கேரக்டரிடம் பேசிய அனுவம் போல் இருந்தது. திருநல்வேலியில் ஒரு கிராமத்தில் +2 முடித்திருந்தான். அவன் +2 ல எல்லா சப்ஜெக்ட்களையும் கடம் போட்ட கதைகளும், தாமிரபரணியில் அவன் துள்ளி குதித்து நீச்சலடித்த கதைகளும் என் மனதை கவர்ந்தன. அவன் சொல்வதையும் பேசுவதையும் வைத்து அவன் ஒரு பயங்கர `ஹர்ட் வோர்கேர்` என்று புரிந்தது.

அப்படியே அருண் ஜெயேன் ரூம் 301 க்கு சென்றோம். அங்கு சென்று ஏன் எனக்கு சீட் போடலை என்று பட்டும் படாமலுமாய் வினவி, அவர்கள் கொடுத்த விளக்கத்தையும் கேட்டுக் கொண்டேன். அங்கு அவர்களின் ரூம் மேட் வினோத்தையும் சந்தித்தோம். ரொம்ப மேன்மையானவன் அவன் பஞ்சு என்றால் அவன் தந்தை பூ. பேச்சில் இருவருக்கும் ஒரு நிதானமும், தன்மையும் இருந்தது.

மணி 7 ஆகும் வரை கதைகளெல்லாம் பேசி விட்டு, மெஸ்க்கு சாப்பிட போக தயாரானோம். அன்று மெஸ்சில் என்ன மெனு என்று ஞாபகம் இல்லை. பெரிய தட்டு, சாப்பாட்டிற்கு க்யூ , டிரை சைக்கிளில் வைத்திருந்த ஒரு பெரிய அடுக்கு முழுக்க தயிர் சாதம் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு ஜெயில் எப்பெக்ட் கொடுத்துக் கொண்டு இருந்தன. பொதுவாக நாய்களையோ ( மற்ற பிராணிகளையோ) நாம் கண்ணோடு கண் பார்த்தால் வள் என்று குறைக்கும். அது தன்னை இவன் செலேஞ்சு செய்கிறான் என்று நினைத்துக்கொள்ளும் என்று அறுவியல் ஆய்வு சொல்கிறது. அதுபோல ஃப்ரெஸ்ஹெராக நாங்கள் முதல் முதலில் கற்றுக் கொண்டது "நிலம் பார்த்த நடை". சுற்றி முற்றி தெரிந்தவர், தெரியாதவர், அறிந்தவர், அறியாதவர் யாரிருந்தலும், யாரையும் கண்டுகொள்ளாமல் நிலத்தை மட்டும் பார்த்து நடப்பது. அப்படித் தப்பித்தவறி நிமிர்ந்தாலும் யாரையும் கண்ணோடு கண் மட்டும் பார்த்து விடக்கூடாது. அடுத்த வினாடியே தட்டை எடுத்துக்கொண்டு அவன் டேபுளுக்கு நம்மை வர சொல்லி விடுவான் அந்த சீனியர்.

சாப்பாடு முடிந்து, யாரிடமும் மாட்டாமல் ரூமுக்கு திரிம்பினோம். அப்போது எங்கள் ரூமில் பீப் பீப் என்று தொடர்ந்து சத்தம் வந்து கொண்டே இருந்தது, என்ன சத்தம் என்று எங்களால் கணிக்கவே முடியவில்லை, என்னவோ எதோ என்று சற்று பதறியே போனோம். ஒரு ஒரு பையாக தேடித்தேடி கடைசியில் ஒரு பிரவுன் பையில் இருந்து அந்த சத்தம் வருவதை கண்டு பிடித்தோம். "டேய் பால்ஸ் இது உன்னுது தானே" என்று கேட்டதற்கு. இந்தப் திங்க்ஸ் எல்லாம் பிரஷாந்தோடது. ஆனா நான் தான் எடுத்து கிட்டு வந்தேன் என்றான். பூட்டி இருந்த பேகுக்கு சாவியும் அவனிடத்தில் இல்லை. உன் கசின்னு சொன்ன பெரிய டெரெரிச்டா இருப்பான் போல இருக்கு, டைம் பாம் சவுண்டெல்லாம் வருது என்று சொல்லி சிரித்துக்கொண்டோம். கடைசியில் அந்த பையை நகத்தி ஒருட்டியத்தில் சத்தம் நின்றது. ஆனால் 5 நிமிடங்கள் கழித்து சத்தம் மறுபடியும் ஆரம்பித்தவுடன் தான் அது அலாரம் டைம்பீஸ், நம்ம பையா திருப்பும்போது ச்நூஸ் பட்டனை அமித்தி இருக்கோம்னு ஸ்டிரைக் ஆச்சு. பின்பு மெல்ல அந்த பையின் ஜிப்பை விலக்கி இரு விரல்கள் போகும் அளவுக்கு கேப் ரெடி பண்ணி பாமை difuse செய்தோம். பின் கீழே சென்று கேனிலிருந்து பால் பிடித்துக் குடித்து விட்டு 9 மணிக்கு முன்னரே கட்டையை சாய்த்து விட்டோம். நாளைக்கு வேற முதல் நாள் காலேஜ் போகணுமே ....

பயணம் தொடரும்...

2008-09-14T21:27:00.000-07:00

ஷன்முகபுரம்

அய்யா டுபுக்கின் பிலாகை படிக்கும் போதெல்லாம், எனது வாழ்க்கையில் நடந்த சில வேடிக்கையான நிகழ்ச்சிகளை தொகுக்க வேண்டும் என்று ஒரு ஆற்வம் என்னுள் தோன்றி மறையும். இந்த போஸ்ட்டின் மூலம் அந்த தொகுப்பை தொடங்க முனைகிறேன்.

பத்தாவது முடித்து, வெகேஷனில் ஊருக்கு சென்றிருந்த போது, அடுத்தது என்னடா படிக்கபோர என்று எல்லோரும் கேட்டதுக்கு பெக்க பெக்க என்று தேவாங்கு போல் முழித்தேன், +1 க்கு கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் குரூப் எடுத்துக்கோ அப்பறம் இன்ஜினியரிங் ஜோஇன் பண்ணு என்று என் வாழ்க்கைக்கு திசை கட்டியது என் பெரிய மன்னி தான். பட பட வென்று பேசினாலும், எல்லா விஷயத்தையும், தெள்ளத்தெளிவாக, தேங்காயை உடைத்தார் போல் சொல்லும் பழக்கம் என் மன்னிக்கு உண்டு. மனதில் இந்த எண்ணம் ஆழமாக பதிந்ததாலும், அதை பற்றி தீவிரமாக யோசிக்க சோம்பலாக இருந்ததாலும், இன்ஜினியரிங் திசையை நோக்கி பயணிக்க தொடங்கினேன்.

+2 ரிசல்ட் வெளியானவுடன் கட் ஆப் மார்க்கை வைத்து தோராயமாக கணித்து பார்த்ததில், என் செட்டில் ஒரு நான்கு, ஐந்து பேருக்கு ஒரே காலேஜில் சீட் கிடைக்கும் போல் இருந்தது. எனவே நான், ஜயேன், அருண், பால்ஸ் அனைவரும் செட் போட்டுக் கொண்டு ஷன்முகபுரத்தை தேர்ந்தெடுக்க ஆயத்தமானோம்.

நம்ம பய அருண் விசு மாதிரி, அவர் அனைத்து கல்யாண பிரச்சனைகள், குடும்ப உட்பூசல்கள் எல்லாத்திலும் புகுந்து ஒரு ச்ட்ராடெஜி போடுவதை போல், ஸ்கூல் பிரச்சனைகள் அனைத்திலும் ச்ட்ராடெஜி போடுவது தான் இவன் வேலை. அதிலும் முக்கால் வாசி நேரம் குழப்பத்தில் இருக்கும் பலரையும் தான் எடுத்த டெசிஷனை பின்பற்றுமாறு கன்வின்ஸ் செய்வதில் கெட்டிக்காரன். அதுபோல சமுக சேவையில் ஈடுபட்டு ஷன்முகபுரத்திற்கு வருவதற்கு அனைவரையும் ச்ட்ராங்காக கன்வின்ஸ் செய்த பெருமை இவனையே சாரும்.

ஜயேனும் நானும் டிடி தொச்த்துகள். ஹிந்தி வகுப்பு என்றாலே எங்களுக்கு அலர்ஜி அதுவும் ஸ்கூல் முடிந்தவுடன் வைவா வெர்சி கிளாஸ் என்றால் எதோ எங்கள வையரதுக்குன்னே வெச்ச கிளாஸ் மாதிரி இருக்கும், இந்த மாறி சிச்சுவேஷன்ல நாங்க எஸ்கேப் ஆயுடுவோம். 3:10 க்கு ஸ்கூல் விட்டவுடன் டிடி ரூம்க்கு போய் 5:30, 6 மணி வரை வேர்த்து கொட்ட கொட்ட விளையாடி தீர்ப்போம். டிரஸ் எல்லாம் நனைந்து வீட்டுக்கு கிளம்பும் பொழுது ஹிந்தி கிளாஸ் முடிந்து வரும் ஜிஇடம் பலமுறை மாட்டி இருக்கிறோம். அப்போதெல்லாம் தப தப வென்று ஓடிவிடவும் முடியாது, அதனால் இதுவரை போன ஜென்மத்தில் கூட பார்க்காதவரை போல் அவரை கண்டு கொள்ளாமல், அவர் கிழக்கே போனால் நாங்கள் மேற்கே எஸ்கேப் ஆகிவிடுவோம்.

பால்ஸ் ஐந்தாவதிலிருந்தே என்னுடன் சேர்ந்து படித்தவன். படிப்பில் படு சுட்டி என்றாலும் அப்போதெல்லாம் அடிமட்ட கஞ்சன். அவனோட ஓட்ட சைக்கிளை கிண்டல் செய்யாத ஆளே ஸ்கூலில் இல்லை. ஆனாலும் இதைஎல்லாம் சீரியசாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டன். ஜாலியாக சிரித்த முகத்துடன் இருப்பான்.

இப்படி ஒரு படையாக ஷன்முகபுரத்தை அப்ரோச் ஆனோம். பீஸ் எல்லாம் கட்டிய பின் ஹச்டல் ரூம் சூஸ் பண்ண ஹாஸ்டலில் நுழைந்தோம். அப்போது ...

--> பயணம் தொடரும் ...

இனிமே எவ்வேரி Monday ஒரு பாகம் ரிலீஸ் ஆகும்.. அடுத்த Monday நான் அவுட் ஒப் ஸ்டேஷன் ராமேஸ்வரம் போறேன் அதுனால friday வே பாகத்த ரிலீஸ் பணிடறேன்..

2008-09-14T20:29:00.000-07:00

பிள்ளையார் சதுர்த்தி ஸ்பெஷல் ...

இந்த பிள்ளையார் சதுர்த்திக்கு சுத்தி முத்தி இருக்கற பிள்ளையார் எல்லாரையும் பார்க்கலாம்னு புறப்பட்டோம், அப்போதான் தெரிஞ்சுது எங்க லோகாளிட்டியிலேயே அம்பது புள்ளையார் சிலைகளுக்கு மேல் வெச்சுருக்காங்கன்னு !! நாங்க பார்த்த புள்ளையார் சிலைகள் உங்கள் பார்வைக்கு ..

2007-09-27T03:58:00.000-07:00

Week end work ...

My latest weekend work...

our fav chota hanuman...

2007-09-27T03:14:00.000-07:00

A Bike ride to pondy ...

We (me and my better half) have been always dreaming

about a bike ride on the ecr. And when we were just 2 weeks

before our Leh trip (aug 10th), we thought this would be the
right time to test our stamina and give our bodies
some exercise. The thought came in just 2 days before the
weekend (28th, 29th july), and we were cool coz pondy was
very near by and we thought we neednt plan much for this
trip atleast ( considering the fact that we were already
doing a lot of planning for our leh trip ). But when we
tried calling all the decent hotels around pondy, rooms
were unavailable in most of them. And the few hotels that
had rooms were really expensive and din fit to our budget.

Advice #1 :- if you are going to pondy book your rooms
in advance atleast 2 weeks before ur trip. Coz all the
rooms are booked for all the weekends normally.

Finally we got confirmation for a room in a guest house
(ganga guest house). We consoled ourselves saying, in
the worst case scenario if we din like that place we
will find another one after reaching pondy, coz our high
point was to travel by bike. We din want to visit
too many places in pondy.

Our plan was to start on the 28th early in the morning,
Reach pondy as early as possible, find a place to stay,
take some rest, finish lunch, visit auroville (with in 10km from pondy)
in the late afternoon, visit the beach in the evening, back to the hotel,
get a good night sleep. Visit manakula vinayagar (famous ganesha temple )
temple and ashram in the morning, leave pondy at 11 and reach our place
in ashok nagar at 4 / 5 in the evening.

As per our plan we had given my vandi for service.
Got it back, it was looking great, "tank full ". Saturday morning
we woke up early in the morning took bath and left our place at 5
just when the light started to come. We drove at a moderate
speed, and we enjoyed the ride with the chill air blowing on to
our face. Both of us were wearing helmets. We stopped near VGP
for a few snaps. By that time it was 6.30 and we were hungry
and wanted to stop somewhere for breakfast, we were close to
mahabalipuram and there was a hotel called "hotel mamala" on
the main road just a km before mahabalipuram. We went inside
the hotel parked our vandi, settled down nicely only to find
out that there was no breakfast but they served only tea and
coffee at that time. So we started from that place and proceeded
in search of the next nearest hotel. We knew that there would
be a deviation in the road that would lead us to the heart of
mahabalipuram and we would have hotels there, but unfortunately
we missed that road. We went on and on and din find even small
traces of any eateires. But after 5 to 10 km, we found a nice
little shop and we stopped there to find ourselves among hot
delicious idlies and vada. And our bill was just Rs 20 for how
many ever idlies we ate J.We realised that it was our luck that
we din have breakfast in the hotel mamala and we missed the road
to mahabalipuram.

It was a cool ride, we paused on the way quite a few times to
capture the nice roads, the different shades of green on either
side and a few children on the road. Every turn was exiciting.

As we started early it was not hot at all, sun was just coming
out slowly. The full stretch of the road is done nicely, except
the last patch of 20 kms. We were covering 40 km in an hour,
we knew that we can do it slowly and steadily and we found it
to be very comfortable. We reached pondy at around 9:30. We called
up Ram international to find out that they had a single room and
we took it, coz we read that it was a decent place (yes we ditched
the guest house). We then went on to take some rest before we had
our lunch and started to auroville...

Happy Bikers ...

to be cont...

2006-09-19T21:35:00.000-07:00

Weekend Work

Hi hi hi hi...
i know its long time since i updated
my blog..
This is probably the nxt episode of "weekend work"

lets start with our pullayar !!! (which me and my sister
made for this pulayar chadurthy!!)

one mini version for my sisters office

submarine - "waste bottles, glue and a few colours"

a closer look!!! ;)

My factory ;)

small toy.. if you pull the strings.. the birds will start pecking!!!
courtesy : MAD (worlds best TV show {pogo))

Let me switch over to tamil for this description alone!
saravana stores, chennai silks etc etc la ellam oru saaku pai kudupangala
with katta handle athula paint panninadu :)

clay - penstand !!!
courtesy : MAD

chummave OM clock!!

2006-07-16T20:24:00.000-07:00

மரணம்

பூக்கசக்கும் பூவுலகோர்

புருவங்கள் மேலுயர, சிறுமிகள் கண்சுருக்க
வயோதிகர் ஓரிருவர் நெற்றியில் கைப்பதிக்க
கல் நெஞ்சுக் காமுகர்கள் காளையனை பரிகசிக்க
தாயின் அலரல் சத்தம்

மூவேளை, தண்ணீரை சாப்பாடாய் நம்புபவர்
பசியாலே கசிவுற்ற ஆண்மகன்கள் இரு நால்வர்
தட்டினிலே சுகம்கான முடியாத காளையர்கள்
கட்டிலிலே சுகம்கான நினைப்பதுதான் பழக்கமன்றோ

காசுபணம் கையிலில்லை
தாய்க்கு, காதலிலே இன்பமில்லை
நள்ளிரவில் கிசு கிசுத்து
காதலுக்கு அழைப்பு விடும்
காதலனின் ஆசைத்தீயை அனைத்துவிட மனமுமில்லை

காமுகனின் துடிதுடிக்கும் கைகளில் அகப்பட்டு
ஈரைந்து மாதம் பின்னே வலிகளில் அவதிப்பட்டு
பெற்றெடுத்த பொட்டை ஒன்றின் தலையெழுத்தோ
ஓர் வரி தான்

"மரணம்"

நீ குடிக்கும் முதல் பாலில் நஞ்சு தெளித்தவன்
உன் தந்தையே அல்ல

பாலில் நஞ்சு கலந்தவன்
இறைவனே அல்ல...

இது தேன்கூடு கான்டெஸ்டுக்காக, அதுனால எல்லாம் ஓட்டு போடுங்க புன்னியமா போகும்...

2006-07-13T20:27:00.000-07:00

Hi folks,
We have come up with a new idea this time !!!
(me and my college mate)
After our college days atlast we could get hold
of some time, space and ppl to continue doing
our stupid things :))
Our hero (hope we can give him tht status) is
Goke
co-artists
Madhu (ukg) violet colour t-shirt
Senu (IV std) 49 sleeveless
Kamalesh (ukg) yellow sleeveless
Me :) black sleeveless

Do keep your speakers on!!

if this window is small visit this url

http://www.youtube.com/watch?v=vrD_GUl8QW8

if you have any problems viewing this in youtube.
You can download this zip file

http://www.uploading.com/?get=X5AV403B

We really enjoyed making this video. Hope you guys would also
have a great time watching it :)

2006-07-08T21:38:00.000-07:00

இயற்கை மடியில் இன்னொரு நாள்

இயற்கை தாயின் திருமுகத்தில்
கோடிக்கணக்கில் கொப்பளங்கள் !

தாகத்திற்கு பெட்ரொலை உன்னிடமே குடித்துவிட்டு - புயல்
வேகத்தில் விரைகின்ற வண்டிகளின் புகை கக்கல்

காதல் மந்திரம் ஜபிக்கும் வாலிபர்கள், வேள்வித்தீ
வளர்க்க வெளிவரும் விசேஷ விஷப் புகைகள்

அழகழகாய் காட்சி தரும் நட்சத்திர உணவகங்கள்
பரிசாக உன் நதியில் கலப்பதோ சாக்கடைகள்

மனிதன் செய்யும் இன்னல்களை மறந்திடும் மரக்கிளைகள்
வீட்டுக்கு வீடு எரிந்திடும் அனாதை விறகுகள்

ஓசோன் ஓட்டைக்கு
ஆயிரம் ஏரோசோல்கள்

பொன் பொருள் தேடி
உன்னை ஊடுருவும் ஊழியர்கள்

மண்வளம் பெறுக்க
உன்மேல் ஆயிரம் அமிலங்கள்

மலர் சொறியும் சோலைகளில்
மரணத்தின் அலறல்கள்

காரில் உல்லச உலாப்போக, சுடும்
தாரில் உன்னை நனைக்கும் மனிதயினம்

நாட்டுச் சண்டையில் உன் மார்துளைக்கும்
நாகரீக நாட்டு வெடிகுண்டு

அந்தோ ! இந்த பட்டியலில் இன்னும் ஆயிரம் சேர்க்கையுண்டு

உன் நீர் ததும்பும் கண்களை பார்க்க மனம் விரும்பவில்லை
கருகிய முகம் பார்த்து,
மை கலையும், என்று சொல்ல மனமுமில்லை

வானவில் சேலை கட்டிய உன் வண்ணப் புகைப் படத்தை
கருப்பு வெள்ளை 'புகைப்' படமாய் மாற்றியவர் மானுடரோ!

கொப்பளங்கள் சகித்துக் கொண்டய்
வெரும் கண்ணீருடன் நிறுத்திக் கொண்டாய்

உன் கண்ணீரின் கூட்டணிதான் கடல் என அழைத்தனரோ
அழுகைக் கடலின் மத்தியிலே உன் பரிவுக் கப்பல் மிதக்கிரதோ

நீ அன்றோ பொருமைக்கு ஏற்புடைய எடுத்துக்காட்டு
புத்தன், காந்தி, ஏசு வெல்லாம் ஏட்டோடு தூக்கிப் போடு

அங்கம் புழுதிபட குடம் குடமாய் குருதி கொட்டி
நிலம் நீர் பிளவடைய உன் ரெண்டு கால் பரப்பி

உணர்ச்சிக் குமுரல்கள் கோடிக் கணக்கினயும்
உயர் மலைச் சிதரல்களாய் - பூகம்பமாய் மாற்றிவிடு

நீ கட்டிப் போட்டிருக்கும் ஆழ்கடல்கள் அத்துனையும்
காட்டற்று வெள்ளமாய் நாட்டிற்குள் விரைந்திடட்டும்

கருனைப்பால் தெளிக்கும் உன் காவியக் கண்களெல்லாம்
கூத்தடிக்கும் கயவர்களின் செந்நீரால் சிவக்கட்டும்

உன் வேகத்தில் வெளியேறும் வெப்பக்காற்றின் வாயிலாக
கணக்கில்லா கட்டிடங்கள் பஞ்சாக பொசுக்கிப்போடு

உலகு தோன்றிய காலத்திற்கு தூக்கிச் செல் நீ என்னை
ஆதாமும் ஏவளுமாய் அமைதியில் திளைத்திருப்போம்

இரத்தப் பொட்டை உடனே அழித்துவிட்டு - உடையாய்
அமைதி கொடியை மாற்றிக்கொள் எனக்காக

உடலுள்ள கொப்பளங்கள் மொத்தமாய் அழித்துவிட்டு
எழில் மங்கை இயற்கையென என் உயிர்கலக்க
நேறுங்கி வாராய்

2006-07-02T00:43:00.000-07:00

அழகி...

பக்கத்தில் வாழ்ந்து வரும் உன் அழகு அறியாமல்
அழகு எங்கே என்று இன்று வரை அலைந்திருந்தேன்
ஆனால் உன்னை உற்று பார்த்த மருகணமே
என் அழகி நீதான் என அடிமனம் அலரிற்று
கண்களை மூடி உன் பக்கம் வந்து நின்றேன்
உன்னை தொட்டுக் குளிர்ந்த தோழி
என்னை கட்டிக் கொண்டாள்
இருக்கி அனைத்து என் காதுகளில் கிசுகிசுத்தாள்
உன் தோழியின் மொழி எனக்கு துளிக் கூட புறியவில்லை
புறியாத மொழி கேட்டு பதைபதைப்பில் கண்திறந்தேன்
பதுக்கி வைத்திருந்த அத்தனை முத்துக்களையும்
உடலில் பூட்டிக் கொண்டு ஓடிவரும் என் அழகி;
உன்னைக் கண்டேன்
என்னை பார்த்தவுடன் என்னடி அவ்வளவு சந்தோஷம்
உன் அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரிந்தது
உன் தோழியின் வார்த்தைகளின் அர்த்தம் விளங்கிற்று
நமது சேர்க்கையில் பொறாமை அவளுக்குதனது
கோபக் கறங்களால் என்னை பின்னே தள்ளினாள்
உன்னுடன் சேர நான் நெஞ்சு நிமிர்த்தினேன்
நமது இடைவெளி குறைய குறைய
எங்கள் சண்டை மேலும் வலுத்தது
பெண்ணிடம் வீரம்காட்டா என் கொள்கைகள் அத்துனையும்
குப்பையில் தூக்கிப்போட்டு போர்க்களத்தில் குதித்தேன்
எட்டித் தொட்டு விடும் தூர்த்தில் நீ வந்தவுடன்
உன் தோழியை கீழே கிடற்றிவிட்டு
உன் மேல் பாய்ந்தேன்
நீயும் என்னை கட்டித் தழுவிக் கொண்டாய்
நம் உடல் பாகம் அத்துனையும் ஒருவருக்கொருவர்
தொட்டுணர்ந்தோம்
சாதித்துவிட்டேன் !!
இனி இவள் எனக்குத்தான்
முகத்தில் ஏளனச் சிரிப்புடன் உன் தோழியை பார்த்தேன்
சாதித்த என்னை பார்த்து ஏனோ அவள் சிரித்தாள்
அவள் சிரிப்பின் பொருளரிய உன்னை திரும்பிப் பார்த்தேன்
மனக்கும் முன்னறே மறைந்த மனமகள் போல
அறுக்கும் முன்னறே புயல் அறுத்த பயிர் போல
உன்னிடம் பேசும் முன்னறே
என்னை நீ கறைத்துப் போனாய்
உன் தோழியின் சிரிப்பு மேலும் வலுத்தது
எழுந்து நின்று நீ ஒட்டிச் சென்ற மன் துகள்கள் உதிர்த்தேன்
சுற்றிப் பார்த்தேன் இரண்டு நொடிக்கு முன்
நான் இருந்த நிலையில் உன்னுடன் இருவர் கீழே!!!
அலை அழகியே என்னை காப்பாற்ற முயன்ற்
உன் தோழி, காற்றுதான்
நிஜத்தில் அழகியோ

ps:- ர - ற மற்றும் ண - ன இடமாற்றம் எதாவது இருந்தா பிளிஸ் கண்டுகாதீங்க..
u see this is my ஸ்ஸ்டைலு.. :))

2006-07-01T02:33:00.000-07:00

எல்லாம் நான் தான்...

சாலையின் இருபுறமும் பச்சைபசும் புல்வெளிகள்
விடியலை பையில் பூட்டித் தூக்கிக்கொண்டு
முகத்தில் சிரிப்புடன் ஊர் நோக்கி நடந்தேன்

ஒரு இறங்கல் சேதி கேட்டு அதே சாலையில்
பஸ்ஸில் திறும்பும் போது வயல்களில் இருந்த
காய்ந்த புற்கள் மட்டும் என் கண்ணில் பட்டன

வயல் வயலல்ல, காய்ந்த புல்.
காய்ந்த புல், அதுவல்ல...
அனைத்தும் நான் தான் எனக்கு...

2006-07-01T02:23:00.000-07:00

பெருமை

அழுக்கு போக அடித்து துவைக்கிறாளென்ற
பெருமை வீட்டுக் காரிக்கு
வேலைகாரிக்கு தானே தெரியும்; நிறம் மங்கிப்
போனால் தான் அது தன் மகனின்

தீபாவளி சட்டை என்று...

2006-05-25T23:03:00.000-07:00

Third one!! not from kollywood...

This is one of the songs which is really really
impressive. MS sung version of this song
gives me great amount of sandosham
whenever i hear it.

It must be interesting to know that each
paragraph of this song is sung in a
different ragam. Its also interesting
to know the meaning of this song.

Presenting Bhaja govindam for you!!!

2006-05-22T02:49:00.000-07:00

Tamil cinema songs ...(part II )

When i was writing my previous post listening
to the moongil kadugale song, following the lyrics..
i just saw the nxt song in my playlist. Then i din take
much time to decide the next one in the lyrics series...
Not many will disagree, if i rate this film and song with in the
top 10 slots of tamil cinema.

This is a perfect example of how meaningful a song can be
inspite of being very very simple.

" yar yar sivam?
Ne naan sivam;
Vazhavae thavam;
Anbe sivam

Athigam pesum adiyarka ellam sivame anbaagaum
Nathigam pesum nallavarukko anbe sivam aagum

Anbe sivam, anbe sivam enbom
Anbe sivam, anbe sivam enbom

Yar yar sivam
Nee naan sivam
Vazhavae thavam
Anbe sivam

Yar yar sivam?
Nee naan sivam!
Vazhavae thavam
Anbe sivam
idhyam endadhu sathati than endral
yeatharal nindruvidum,
anbuin karuvi idhyam endral
savai vendruvidum.

Anbe sivam, anbe sivam enbom
Anbe sivam, anbe sivam enbom

Yar yar sivam
Nee naan sivam
Anbein pathai senthavarakku
mudivae ilai ada
Manadhin neelam edhovou ada ve
vazhavin neelam ada

Anbe sivam, anbe sivam enbom
Anbe sivam, anbe sivam enbom "

Simple set of four sentences with 3 to 4 words each,
carrying a deep meaning!!! One of the few occasions
when a tamil cinema song moved everyone
with a message.

To be cont....

2006-05-22T01:37:00.000-07:00

Tamil cinema songs... (part I)

Inspite of songs like

"coco cola brown colour dan
enga akka ponum adhe colour dan
coffee kulla buna amukku da
antha combination romba dhool da"

from bhagavathi

and

"kokari giri giri giri
vootula senja vada kari
poran paru giri giri avan thambi peru azhagiri"

from choclate

we also have songs which get a spontaneous "sabash" from us...
In this series we will focus on such beautiful songs
woven with nice combination of chosen crisp words and
good creativity...

one such song is moongil kadugale from samurai...
Check out this lyrics its
awesome..

ps: when you read the below lyrics small r means chinna ra and
capital R means periya ra...

moongil kaadugaLae
vaNdu munagum paadalgaLae
dhoora sigarangaLil
thaNNeer thuvaikkum aruvigaLaeho ho ho.......

(moongil kaadugaLae...)
iyaRkai thaayin madiyil pirindhu
eppadi vaazha idhayam tholaindhu
salithu poanaen manidhanaay irundhu
paarka vaeNdum paRavaiyaay thirindhu
thirindhu paRandhu paRandhu

(moongil kaadugaLae...)
setru thaNNeeril malarum sivappu thaamaraiyil
seRu maNappadhillai
poovin jeevan maNakkiRadhu
verai aRuthaalum marangaL veRuppai umizhvadhillai
aRutha nadhiyin mael marangaL aanandha poochorium
thaamarai poovaay maaRaenoa jenma saabal engaL kaadaenoa
maramaay naanum maaRaenoa
en manidha piRaviyil uyaenoa
laylo muyalo parugum vannam engai pani thuLi aagaenoa

(moongil kaadugaLae...)
uppu kadaloadu maegham uRpathi aanaalum
uppu thaNNeerai maegham oru poadhum sindhaadhu
malaiyil vizhundhaalum sooriyan maRithu poavathillai
nilavukku oLiyootti thannai neettithu koLgiRadhey
maeghamaay naanum maaRaenoa adhan maenmai kuNangaL kaaNbaenoa
sooriyan poal avai maaRaenoa en joathiyil ulagai aaLvaenoa
jananam maraNam theriyaa vaNNam naanum mazhai thuLi aavaenoa
(moongil kaadugaLae...)

especially the lines
"verai aRuthaalum marangaL veRuppai umizhvadhillai
aRutha nadhiyin mael marangaL aanandha poochorium"

romba amakkalama amanju pochu... To me, more than the gen
behaviour of nature these lines talk more about human values.
you guys know what i mean ..

with some more inspiring lyrics
To be cont...

2006-04-22T01:51:00.000-07:00

விடியல்

அடிமுதல் முடிவரை கருப்பில் நனைந்த திரை

உச்சந்தலை மேலிருந்து, கால் அடி பதித்த இடம் வரை
ஒரே நிறத்தில் தோய்ந்து வித்யசம் இழந்த பல
பொருட்கள் என் கண் முன்

அலைகள் கேட்டேன்
மணல் உணர்ந்தேன்
மீன்கள் முகர்ந்தேன்
உப்பு காற்று ருசித்தேன்

என் நாலு புலன்கள் மட்டும் தான்
அவை இருப்பதை உணர்ந்தன

ஆறடியில் இருந்த என் கண்கள்
இரண்டடிக்கு வந்தன (உட்கார்ந்தேன்)

கண் விரித்துப் பார்த்தேன் திரையில் ஒரு கிழுசல்
இயற்கையின் கருப்புக் கையில்
செம்மஞ்சள் ரேகை ஒன்று
வடக்கிலிருந்து தெற்காய் வளரத் தொடங்கிற்று

வெளிச்சத்தை உள்ளடக்கிய மேக கும்பல்கள்
மேலும் கருப்பாய் தோன்றின எனக்கு

அவள் அனிந்த கருப்புப் புடவையில் இன்றும்
இளஞ்சிவப்பு ஜரிகை தான் ஆனால் அதே புடவை அல்ல
இன்று யானை, புலி, பொம்மை, அறுவி, வாள்
என வித்யாசமான பல நூறு வறை படங்கள்
கண் சிமிட்டிப் பார்த்தால், அதே இடத்தில் வேறு படம்

வெள்ளி ஜரிகையில் அவள் ஆடை பின்ன உள்ளிருந்து வந்தான்
என் நண்பன் சூரியன்

நேர தாமதத்துக்கு திட்டு வாங்க பயந்து கொண்டு
மேகத்தின் பின்னிருந்து ஒரு கண்ணால் எட்டிப் பார்த்தான்

வா வா பரவாயில்லை என்று நான் சொன்னவுடன் தான்
கம்பீர நடை போட்டு
மேகம் கலைத்து முன்னே வந்தான் :)

2006-04-22T01:16:00.000-07:00

நிழலெது நிஜமெது

நான் உன் கண்ணாடி,
அழகோ அசிங்கமோ
இருப்பதை காண்பிப்பேன்

கோபத்தில் நீ கல்லெறிந்து நான் உடைந்தாலும்
உன் குரூபத்தை
கோடி முறை பிறதிபலிப்பேன்

உன் சுற்றமோ நீ சிரிக்கும் போது எடுத்த
நிழற்படம் !!!

நீ நம்புவது எதை நிழலையா ? நிஜத்தையா ?

2006-04-22T00:37:00.000-07:00

கூசுது

தைமாசம் உன்ன நம்பி
படயல் போட்டதில்லையா
நன்றிகடன் இமி இல்லாம எங்கள
கசக்கி புழிவ தென்னயா?

எங்க குடும்ப அட்டயில் கடசி பேர் என்
இடுப்பில் நொந்து கடக்குது
என் கண்ணபோல வத்திப்
போனகாம்பு புடிச்சு இழுக்குது

சாமியா என்ன நம்பி சோறு
கேக்கும் அவங்கிட்ட
சாமிக்கும் பசிக்குதுன்னு என்ன
சொல்லி புறிய வெப்பன்...

மூத்தவன் இளயவள்ளுன்னு என்ன நம்பி
நாலு பேரு
தினமும் நான் தூக்கற அறநூறு செங்கல் தான்
எங்க சோறு

கள்ளிப் படுக்கயில படுத்தெழுந்து
வர்ரவளுக்கு - கால்ல
சின்ன கல்லு பட்டா வலிக்கல
கூசுது

தலையில செங்கல் குத்தி கோத்த சீய
பத்தி சொல்லட்டா
இல்ல வருசக்கணக்கா பூவிழுந்த கண்ண
பத்தி சொல்லட்டா

அறவ மெஷின் அறுத்துப் போன சுண்டு வெரலப்
பத்தி சொல்லட்டா
இல்ல கை காச்சு போயி அழிஞ்ச அதிஷ்ட
ரேகைய நான் தேடட்டா ?

வயித்த கூட கழுவ வக்கில்லாத நம்மல்லாம்
வயிற நறப்பிக்கரது அசட்டு தெய்ரியம் தான்

அதனால...

புள்ள குட்டி போதுமுன்னு நேத்து பன்னிக்கிட்ட ஆபரேஷன்
செங்கல்ல அள்ளிக் கொட்டி நிமிரும் போது
முள்ளா குத்தி
கூசுது...

2006-04-14T05:06:00.000-07:00

ஆசையுண்டு பாசமுண்டு

காத்திருக்கும் காகிதங்கள் நூற்றுக்கணக்கினையும் -உணர்ச்சிகாய்த்திருக்கும் காவியமாய் மாற்றிவிட ஆசையுண்டு
ஊனமுற்ற அனைவருக்கும் ஊன்றுகோலாய் உடன் இருக்க உள்ளத்தின் மத்தியிலே ஓயாத ஆசையுண்டு
பசி பசி என வந்தோர்க்கெல்லாம் புசிபுசி என உணவளித்து பணம் என்னும் அழிப்பானல் ஏழ்-மை அழிக்க ஆசையுண்டு
தொலைந்த வாழ்க்கையை தீப் பெட்டிகளில் தேடும் சிறார்க்குதொலைதூர வாழ்க்கையை தேடித்தர ஆசையுண்டு
ஊதியத்தில் பாதியை உண்டியலில் செலவழிக்கும் உத்தம புத்திரர்க்கு உதவியே இறைவன் என உணர்த்திவிட ஆசையுண்டு
காதலிலே கசிவுற்ற காளையர்கள் அனைவருக்கும்வாழ்தலிலே ஈடுபாட்டை கொண்டுவர ஆசையுண்டு
இருளடைந்து போன அனாதை சிறாரின் வாழ்க்கைக்கு ஒளி தீபம் ஏற்றிவைத்து உடனிருக்க ஆசையுண்டு
முதியோர் இல்லங்களின் முற்படுக்கையில் உறங்கும் முதியோர்கள் அனைவரிடம் முத்தம் வாங்க ஆசையுண்டு
படிக்காத பதினைவர் சுற்றத்தில் அமர்ந்திருக்க நிஜம் கக்கும் நாளிதழை படித்து சொல்ல ஆசையுண்டு
படபடக்கும் வெய்யிலிலே நடுநடுங்கும் கரங்களுடன் கல்லுடைக்கும் மாதருடன் கலந்து பாட ஆசையுண்டு
ஊரெங்கும் காவல் நிலையம் ஒழியும் வரை காத்திருந்து சட்டம் ஒழுங்கு நிலைநாட்ட சத்தியமாய் ஆசையுண்டு
மானத்தை பேரம் பேசும் விலைமாதர் அனைவருக்கும் அறிவுரையாய் என் கவிதை மாறிவிட ஆசையுண்டு
தூக்கத்தில் துவண்டு வரும் தினக்கூலி மாந்தருடன் ஒரு பொழுது கஞ்சி பகிர்ந்துண்ண ஆசையுண்டு
வீதிகளில் கையேந்தும் முகமரியா நண்பர்களை நட்சத்திர உணவகத்தில் அமரவைக்க ஆசையுண்டு
மேல் குரித்த ஆசைகள் நூற்றில் ஒரு பங்கு இதில் ஒன்றேனும் 'அனுபவம்' ஆனால் மகிழ்ச்சி நூறு மடங்கு

2006-04-06T21:16:00.000-07:00

இல்லாத ஒன்றில் மற்றொன்று

கூட்டத்தில் முகம் நுழைத்து பார்த்தேன்

கைத்தடல், ஆறவறம்.... அனைத்தும்

குருடனின் பாட்டுக்கல்ல குணிந்து

சில்லரை பொறுக்கிய அவன் தங்கை

உடை கிழுசலுக்கு.....

இல்லாத ஒன்றில் மற்றொன்றை தேடும் உலகம்....

2006-04-06T02:10:00.000-07:00

Weekend Work

I love spending my time doing some creative usless but pretty things... i am neither a specialist nor a professional. And iam not very much bothered about the medium or the materials i use. But i just enjoy spending time this way... They take a form by themselves once i start and i start with anything and everything.

Acrylic paint on ply wood, fibre frame (ofcourse i din frame this:))

Doll : ingredients fevicol and bread

Dress: velvete sheet beard, belt etc: cotton eyes : beads

I have a few more works to post but i am yet to take a photograph of them. And if you are eager to see how ananth's studio looks like then here it is !!!

2006-03-28T00:50:00.000-08:00

Sandya vandanam made easy :)

One fine morning i would wake up early, wear dothi and vibuthi (sacred ash) and start doing sandy. Immediately i can hear my amma telling me “enna da thidernu!!!” “avan naan sonna kekka maatan, avanukka
thonina dan pannuvan”. Every single time i would think “this time i would do it daily, atleast in the mornings”. But one fine day i would have an extended nap, short time to get ready, and eventually i would skip it. Slowly the habit fades away. And my pancha pathram starts waiting for that fine morning which would inspire me to do my nithya karma.

With this thought running in my mind for quite some time, I think tommorow is the long awaited day :)

As i had been restarting this again and again, i remember the procedures and mantras.
But many would have taken and a long break. Ppl would have realised that they should start, but this would be in the back of their mind, probably getting a lesser priority among, office, people, relationships, home, mobile, and everything else. Guys who wanted to start but didnt really start for more than a few reasons.
Can visit this link

sandya vandanam-> word doc

and download this word document. Just take a print out and spare 10mins everyday. In case you want to know the meaning of the slokas, before learning, recollecting or reciting them, pls refer the same document you can find short meanings and reasons of all the procedures and mantras.

If you want more info... with photos...and videos, pls visit the below mentioned link..

sandya vandanam -> photos and videos

Here is the checklist which my athimber prepared.
(but note that this is for RIG vedam just minor
alterations for other vedams)

athimber's checklist

Download the word document from this link :)

2006-03-20T20:09:00.000-08:00

1. This blog is in tamil (one of the indian languages)

2. You can view this page comfortably in IE. Just check
whether "view->encoding->" is set to "Unicode utf 8".

3. Even after this, if you are not able to view this page
try downloading "Mylaiplain" tamil font from this link

http://www.geocities.com/Athens/5180/mylai1.html

Procedure to install this font is also given in this link!!

4. If even this doesnt work, pls pray to god that atleast
the next blog you visit should be in English ;)!!!

Happy blogging!!!

2006-03-19T21:58:00.000-08:00

கோடை

ஆதவனே, அதிகாலை நேரத்தில் உன் தாகம் தனிக்க

அழகான பனித்துளிகள் அத்தனையும் உறிகின்றாய்

கோடையின் தாகம் உன்னையும் தக்கிட்ரோ

பின் ஏன் உலர்ந்து போன உழவர்களின் உயிரயும் உறிகின்றாய்...

கோடையில் செந் நெய் போல் கொதிக்கும் சில இடங்கள்

கோடையை கானல் நீராய் நினைக்கும் சில இடங்கள்

சமத்துவம் பாறா உனக்கு சாகும் வரை தூக்கு....